کمبود تیامین در انسان سبب بروز بیماری بریبری میگردد که معمولاً با عوارض قلبی-عروقی و عوارض عصبی و خیزوادم همراه است. عوارض قلبی-عروقی شامل تپش قلب، تنگی نفس و هیپرتروفی قلب میباشد که تدریجاً منجر به احتقان قلب، کبد، ریه و پیدایش خیز میگردد. عوارض عصبی نیز منجر به پلینوریت اعصاب محیطی میگردد که ممکن است با یک خونریزی مغزی همراه باشد. ضعف عضلانی و بیاشتهایی، کم شدن حرکات معده، حالت تهوع، تب و لاغری توام با اختلالات رویشی و عوارض پوستی از علایم دیگر این بیماری است. فقدان تیامین با افزایش ترکیبات سهکربنه همراه بوده و میزان اسید لاکتیک در سلولهای عصبی و اسید پیروویک در سلولهای عضلانی و خون ازدیاد حاصل میکند. در دامها کمبود تیامین با بروز علائم عصبی همراه است.

حبوبات، کبد و کلیهها، غنی از تیامین هستند ولی در مرحله پخت طولانی غذاها، ویتامین غیر فعال میشود. احتیاج به تیامین در مراحل ضعف عمومی، نقاهت، کار عضلانی زیاد و شیردهی بیشتر است. اگر جیره غذایی از لیپیدها و پروتئینها غنی باشد، نیاز به تیامین کاهش مییابد. انسان متوسط برای هر هزار کالری انرژی غذایی مورد نیاز، روزانه به 1 میلی گرم تیامین احتیاج دارد. مصرف بیشاز اندازهٔ این ویتامین (۱۰۰ برابر نیاز بدن به صورت تزریقی) باعث مسمومیت شده و علائمی چون سردرد، تشنج، آریتمی قلبی، و واکنشهای آلرژیک را ایجاد میکند.